Gerda Woestenenk; een vertrouwd gezicht in de kiosk!

Voor de vroege vogels is Gerda Woestenenk een bekend gezicht. Zij verwelkomt elke vrijdagmorgen de vaste kern van zwemmers die al voor zevenen staan te trappelen voor het hek van het Leussinkbad.

45 keer Zwemvierdaagse

Leuk feitje: sinds het bad 55 jaar geleden voor het eerst werd gevuld heeft Gerda 45 keer meegedaan aan de Zwemvierdaagse. Je zou dus kunnen stellen dat zij een hechte band heeft met het bad. Na een loopbaan als microbiologisch laborante is Gerda met pensioen. Naast regelmatig zwemmen is de kwieke 74-jarige vooral blij te kunnen blijven bijdragen als vrijwilliger.
Ze begon tien jaar terug in het klusteam en nu is vooral de kiosk haar werkterrein. “Wat is er leuk hier? Mensen zijn allemaal vrolijk. Dat vind ik prachtig. Als het heel koud is dan kijken ze wat serieuzer, dan staan ze een beetje te bibberen maar wel trots dat ze zijn geweest. Kwart voor zes gaat de wekker en ik ben hier om half 7. Plantjes water geven en nog even met de ragebol door de kleedhokken.”

Niet alles gaat vanzelf

Gerda legt uit dat ze het belangrijk vindt dat het zwembad blijft bestaan. Ze observeert dat met alleen betaalde krachten het wel moeilijk wordt. “Een enorme pre”, vertelt Gerda, “is dat je in het werk ziet hoe een organisatie reilt en zeilt. Wat er eigenlijk nodig is om zo’n bad open te houden. Je krijgt mee wat er aan de achterkant allemaal moet gebeuren. En dat niet alles vanzelf gaat. Dit is een waardevolle leerervaring.”

Een andere kijk

Gerda merkt op dat de jeugd niet meer zo van het vrijwillig helpen is. “Het heeft misschien te maken met de verharding van de maatschappij. Toen ik jong was deed je gewoon wat er moest gebeuren. Je hielp een ander of een organisatie gewoon. Dat was de norm, nu lijkt het uitzondering. Als er ergens een penningmeester nodig was dan stond er gewoon iemand op en ging dat doen. Je krijgt ook een andere kijk op het leven als je je vrijwillig gaat inzetten.”

Wacht niet tot je pensioen

“Het is kleinschalig hier en dat vind ik prettig. De medewerkers hebben een fijne band met elkaar.” Haar advies aan de jongere garde: “Wacht niet tot je met pensioen bent. Het is nuttig voor iedereen om een halve dag of al is het maar twee uurtjes per week vrijwilligerswerk te doen.”